აღვირახსნილი უტიფრობა თესავს სიცრუეს,
ქართველი ერი, ბედნიერი, კვლავ თავს იტყუებს,
აბსურდის ტალღა ნაცარს აყრის ცოდნის სინათლეს,
როცა მონობას ვეგუებით, ხმას არ ვიმაღლებთ,
თავისუფლება გასაყიდად გვჭირდება მხოლოდ,
ვაი ჭკუისგან, დღევანდელი კვერცხითა ვცხოვრობთ,
ეროვნულ საქმეს საკუთარი ჯამიდან ვუმზერთ,
ლაჩრად ქცეულნი ვეფერებით დამპყრობლის უღელს,
ომი საკუთარ ღირსებასთან მოგვიღებს ბოლოს...
გამოიღვიძეთ, მიატოვეთ კომფორტის სორო!..
არ დავანებოთ საქართველო მტერსა და დუშმანს,
იმათ მივბაძოთ, ვისაც მართლა სამშობლო უყვარს,
ღვთის ნებით, იქნებ საღი აზრიც აღარ ჩავქოლოთ,
ვცადოთ ჩვენივე შეცდომები გამოვასწოროთ,
იქნებ გულთანაც მივიტანოთ მომავლის დარდი,
ძალა ვიპოვოთ, გავარჩიოთ ცუდისგან კარგი,
ერთმანეთისთვის ყურის გდება თუ შევიძელით,
ბოროტის ძლევას კვლავაც ნახავს მებრძოლი ერი
სიკეთისაგან, ღირსეული სიმართლის ძალით.
_______________
ქემო ქავთარი

No comments:
Post a Comment